Entertainment

Waarom Euphoria seizoen 3 voelt als een andere serie

· 6 min leestijd

Vier jaar wachten, en nu ineens is Euphoria weer overal. Op TikTok, in groepschats, in de blogs van vriendinnen die dachten dat ze de serie allang hadden afgeschreven. Aflevering 1 stond zondag 12 april live, aflevering 2 afgelopen zondag, en op 26 april komt de derde. Iedereen die seizoen 2 in 2022 gezien heeft, stelt nu dezelfde vraag: hoe kan het dat dit dezelfde serie is? Zendaya speelt Rue nog steeds, Sam Levinson schrijft nog steeds, de soundtrack voelt nog steeds alsof je net iets te veel op een festival hebt gepikt. En toch klopt bijna niets meer.

De terugkeer die bijna niemand nog had verwacht

De productie van seizoen 3 lag zo lang stil dat veel fans het project stilletjes hadden afgeschreven. Acteur Angus Cloud, die Fez speelde, overleed in 2023. Barbie Ferreira, die Kat speelde, stapte uit de serie. Showrunner Sam Levinson werkte ondertussen aan The Idol met The Weeknd, een project dat zo slecht viel dat niemand nog heilig geloofde in zijn volgende uitgave. En toch kondigde HBO begin dit jaar alsnog een premièredatum aan.

Die comeback was niet risicovrij. Zendaya is sinds 2022 uitgegroeid van indie-talent naar echte filmster, met Challengers en de Dune-films op haar cv. Sydney Sweeney heeft inmiddels een complete beautylijn. Jacob Elordi draagt iedereens favoriete Saltburn-rol. Voor hen allemaal is Euphoria niet langer de serie die hen op de kaart zette, maar een project waarvoor ze moesten terugkeren. Je voelt dat in elk frame.

Een tijdsprong van vijf jaar

De openingsaflevering begint niet waar seizoen 2 ophield. Er zitten vijf jaar tussen, wat betekent dat iedereen inmiddels halverwege de twintig is. Geen schooluniformen meer, geen mythische high school die nooit leek op een echte school. Rue is een groot deel van die vijf jaar clean geweest, werkt in een saaie baan en is op weg naar een normaal leven. Tot ze dat niet meer is.

De tijdsprong is misschien wel de slimste beslissing van Levinson. De personages waren in seizoen 2 al te emotioneel zwaar, te overdreven dramatisch voor tieners. Door ze vijf jaar ouder te maken, worden al die problemen plots geloofwaardiger. Cassie obsedeert niet meer over een middelbareschoolvriendje, ze obsedeert over iets volwassener. Maddy’s woede voelt niet langer alsof ze overdrijft, maar alsof ze pas nu begrijpt waar ze boos over is. Het is dezelfde methode die The Testaments op Disney+ gebruikte: oudere personages dragen donker drama beter dan tieners.

Rue doet zaken met een crimineel

Het grote keerpunt komt in aflevering 2, getiteld America My Dream. Rue werkt voor Alamo, een crime boss die een nachtclub runt die Silver Slipper heet. Haar eerste opdracht is het verdoezelen van een overlijden. Tish is overleden doordat Laurie’s ecstasy per ongeluk met fentanyl vermengd was, Faye had de weegschaal niet schoongemaakt. Alamo eist compensatie van Laurie en neemt Rue als betaling. Hij geeft haar driehonderd dollar en een allroundrol in zijn club.

Dit is precies het verhaal dat Euphoria altijd al wilde vertellen, maar nooit eerder kon. In de eerdere seizoenen was drugsgebruik een persoonlijke tragedie. Nu is het een economie. Rue is niet langer het slachtoffer, ze zit aan de andere kant van de transactie. De flashback waarin ze, op haar meest wanhopige moment, haar moeder belt en smeekt of ze weer thuis mag komen, is het meest hartverscheurende wat Zendaya tot nu toe ooit heeft gespeeld. Het licht achter haar gaat letterlijk uit terwijl ze praat.

Jules, een penthouse en een getrouwde minnaar

Hunter Schafer was grotendeels afwezig in aflevering 1, en dat voelde als een probleem. Jules komt terug in aflevering 2, en haar situatie is misschien wel het meest verontrustend van allemaal. Ze woont in een penthouse dat niet van haar is. De eigenaar is een getrouwde man die haar laat blijven terwijl hij bij zijn vrouw en familie zit. Ze noemt hem haar vriendje. Ze gelooft dat zelf half.

Rue duikt op aan haar deur. Jules wijst haar eerst af, komt daarna terug en vraagt haar te blijven. Het is de complicatie die fans sinds seizoen 1 opgelost wilden zien, maar dan op een manier die niemand had voorspeld. Geen romantische hereniging, geen mooie verzoening, maar twee vrouwen in hun twintigen die precies dezelfde fouten maken als op hun zeventiende, en zichzelf wijsmaken dat het dit keer anders afloopt.

Wat dit seizoen anders maakt

Waar eerdere seizoenen de kijker met visueel geweld overdonderden, is de regie dit keer rustiger. Minder glitter, minder montages met neonlicht die je meteen willen overrompelen. Aflevering 2 is gefilmd alsof het een HBO-drama uit de vroege jaren 2000 is: traag, dialooggedreven, nauwelijks muziek. Dat werkt, precies omdat alle personages inmiddels volwassenen zijn. Er is geen excuus meer voor dramatische uitspattingen.

Het is niet per se een betere versie van de serie. Wie de esthetiek van seizoen 1 en 2 aanbad (de make-uplooks, de Alexa Demie-outfits, de algehele fantasie dat high school er zó uitziet), gaat hier waarschijnlijk teleurgesteld uit komen. Wat ervoor in de plaats komt is drama dat dichter op het echte leven zit. Minder Instagram-carrousel, meer wat een volwassen serie hoort te doen: laten zien dat mensen daadwerkelijk vastlopen, en vervolgens kijken wat ze vanaf daar gaan doen. Wie liever iets luchtigs kijkt deze lente, vindt in Margo’s Got Money Troubles een prima tegengif.

Wat aflevering 3 kan brengen

Aflevering 3 komt zondag 26 april online, en alles wijst erop dat het de richting van het hele seizoen gaat bepalen. Rue zit vast bij Alamo. Jules zit vast in een penthouse van een man die niet van haar houdt. Maddy en Cassie zijn in Los Angeles, iets met de modellenindustrie dat nog niet helemaal is uitgewerkt. Fezco is er niet meer, en dat gat begint zichtbaar te worden. Met acht afleveringen in totaal en een finale gepland voor 31 mei is dit waarschijnlijk het laatste seizoen, zo bevestigt ook de serieoverzichten op Wikipedia.

Als je seizoen 2 niet zo geweldig vond (en een hoop mensen vonden dat niet), is seizoen 3 eigenlijk een andere serie die toevallig dezelfde naam draagt. Dat is geen kritiek. Misschien is het precies wat Euphoria nodig had. Vier jaar weg zijn is gewoon te lang om nog dezelfde serie te kunnen zijn.

F
Geschreven door Femke Aalbers Freelance journalist

Femke is freelance journalist met een merkwaardig breed interessegebied dat reikt van designinterviews tot fitnesstrends en alles daartussenin. Haar kracht is complexe onderwerpen simpel uitleggen zonder neerbuigend te worden, een vaardigheid die ze ontwikkelde tijdens haar jaren als wetenschapsjournalist bij een landelijke krant. Ze kan in de ochtend een stuk schrijven over duurzame mode en in de middag een interview doen met een topchef, en beide stukken lezen alsof ze er haar hele leven al over schrijft. Collega's noemen haar 'de Zwitserse zakmes van de redactie' en ze draagt die bijnaam met trots, ook al vindt ze hem stiekem een beetje raar. In haar vrije tijd loopt ze halve marathons en leest ze meer boeken dan de gemiddelde bibliotheek per maand uitleent.