Sinds 6 augustus staat My Life with the Walter Boys weer bovenaan de Netflix-lijst, en dat terwijl seizoen 3 eindigt met precies de breuk waar niemand op zat te wachten. Jackie en Cole zijn eindelijk samen, ze vallen bijna meteen weer uit elkaar, en toch bleef iedereen kijken tot en met de laatste aflevering. Dat verdient wel wat uitleg.
Wat er dit seizoen echt gebeurde
Voor wie de eerste twee seizoenen heeft gemist: Jackie Howard verhuist na de dood van haar ouders bij een pleeggezin in, midden in Colorado, waar ze plots met acht broers moet leren omgaan. Twee van hen, Cole en Alex, willen allebei meer dan een broer-zusrelatie. Seizoen 3 laat Jackie en Cole eindelijk kiezen voor elkaar, maar de serie besteedt de rest van het seizoen vooral aan waarom dat niet zo makkelijk is als het klinkt. Ze breken op tegen het einde, en de laatste aflevering sluit af met een cliffhanger die niets oplost.
Showrunner Melanie Halsall noemde het zelf een seizoen over opgroeien, niet over wie er wint in de liefdesdriehoek. Dat merk je: de romance staat minder centraal dan in seizoen 1 en 2, en de serie durft personages fouten te laten maken zonder ze meteen recht te breien.
Waarom een slechte breuk goede televisie is
Kijkers noemen het seizoen zelf "level 100 cheese", maar blijven het toch bingen. Dat is geen tegenstelling. Young-adult romance werkt juist omdat het zich niets aantrekt van subtiliteit: grote gevoelens, dramatische keuzes, een cliffhanger die je ronduit chagrijnig maakt. Het is dezelfde formule die Outer Banks jarenlang aan de top hield, alleen dan met minder schatgraven en meer gebroken harten aan het aanrecht.
Wat dit seizoen anders maakt, is dat de makers de makkelijke uitweg niet nemen. Jackie en Cole krijgen geen bordkartonnen verzoening in de laatste minuut. Ze maken een puinhoop van iets dat drie seizoenen lang is opgebouwd, en de serie laat dat gewoon staan. Voor een franchise die is gebaseerd op een populaire boekenreeks van Ali Novak is dat best gedurfd, want de boeken kennen hun eigen einde en de serieproducenten kiezen bewust hun eigen pad.
De comfort van een serie die je toch weer verdrietig maakt
Er zit iets tegenstrijdigs in hoe deze serie kijkt. Het is precies het soort programma dat je op een regenachtige zondag opzet om even niet na te denken, en toch eindig je met een knoop in je maag omdat twee personages die je drie seizoenen lang hebt zien groeien nu weer bij nul beginnen. Diezelfde spanning tussen comfort en drama zag je terug bij het afscheid van Heartstopper, waar de makers er juist voor kozen om het wél goed te laten aflopen. Walter Boys doet het tegenovergestelde, en dat blijkt minstens zo effectief.
Volgens de achtergrond van de boekenreeks was het oorspronkelijke verhaal van Ali Novak al bedoeld als een lange opgroeigeschiedenis, geen romance met een strikje eromheen. Dat de Netflix-versie die insteek nu pas echt oppakt, drie seizoenen in, verklaart waarom dit seizoen voelt als een kantelpunt in plaats van een herhaling van zetten.
Wat dit betekent voor seizoen 4
Netflix heeft nog niets officieel bevestigd over een vierde seizoen, maar bij een nummer 1-notering binnen een week is dat vooral een formaliteit. De vraag is niet óf Jackie en Cole elkaar weer vinden, maar hoelang de serie ze uit elkaar durft te houden. Series die te snel weer bij elkaar komen verliezen vaak hun spanning, iets waar ook makers van shows als Devil Wears Prada 2 mee worstelen wanneer een vervolg te veel op het origineel probeert te lijken.
Voor nu blijft het bij een cliffhanger en een cast die op sociale media evenveel emoji-reacties krijgt als een heel seizoen aan recensies. Fans houden niet van de breuk, maar kijken wel door, en dat is precies het bewijs dat de makers iets goed hebben gedaan.
Waarom je dit seizoen toch gaat afmaken
Je hoeft het personage van Cole niet aardig te vinden om toch tien afleveringen op een avond weg te werken. Dat is de kracht van deze serie: ze weet precies wanneer ze je moet frustreren en wanneer ze je een adempauze gunt. Seizoen 3 van My Life with the Walter Boys is geen perfecte televisie, maar wel het soort serie waar je een week later nog steeds ruzie over hebt met vriendinnen die het ook zagen. En dat is uiteindelijk meer waard dan een net afgerond einde.