Body

Je endometrioseklachten worden vaak jaren genegeerd

· 4 min leestijd

Je hebt al jaren pijn tijdens je menstruatie. Je huisarts zegt dat het "gewoon bij vrouw-zijn hoort" en schrijft een paracetamol voor. Herkenbaar? Uit nieuw Nederlands onderzoek blijkt dat het gemiddeld zeven jaar duurt voordat endometriose wordt vastgesteld, en bij sommige vrouwen loopt dat op tot decennia. Terwijl de klachten intussen gewoon doorgaan.

Endometriose is geen zeldzame aandoening. Ongeveer een op de tien vrouwen in de vruchtbare leeftijd heeft het, wat in Nederland neerkomt op zo'n 430.000 vrouwen. Toch duurt het diagnosetraject schrikbarend lang, en daar komt nu eindelijk politieke en medische aandacht voor.

Zeven jaar wachten op een antwoord

Een recent onderzoek in elf Nederlandse ziekenhuizen bracht de cijfers scherp in beeld. Onderzoekers screenden bijna tienduizend dossiers en spraken met ruim achthonderd vrouwen die uiteindelijk de diagnose endometriose kregen. De uitkomst: de mediane vertraging tussen de eerste klachten en de diagnose was zeven jaar. Slechts een kwart van de vrouwen kreeg binnen twee jaar duidelijkheid.

Gynaecoloog Moniek van der Zanden onderzocht hetzelfde probleem in het endometriosecentrum van Rijnstate Arnhem en kwam op een vergelijkbare uitkomst: bij sommige vrouwen zat er dertig jaar tussen de eerste klachten en de diagnose. Dertig jaar met pijn die telkens werd afgedaan als "nou eenmaal bij je cyclus horen".

Wat opvalt in het onderzoek: hoe meer artsen een vrouw raadpleegde voordat ze de diagnose kreeg, hoe langer het traject duurde. Dat klinkt tegenstrijdig, maar het patroon is logisch als je bedenkt dat elke nieuwe arts weer bij nul begint, en de klachten vaak worden weggezet als prikkelbare darm of "gewoon stress". Wil je meer weten over hoe vaak vrouwen niet serieus worden genomen in de spreekkamer? Lees ook ons artikel over huisartsen die twijfelen aan klachten van vrouwen.

Waarom huisartsen het zo vaak missen

Endometriose is lastig te herkennen omdat de symptomen zo breed zijn: hevige menstruatiepijn, pijn bij het vrijen, chronische vermoeidheid, darmklachten en soms onvruchtbaarheid. Geen van die klachten is op zichzelf een duidelijk signaal, en een huisarts ziet ze zelden allemaal tegelijk op het spreekuur.

Daar komt bij dat endometriose officieel alleen met zekerheid kan worden vastgesteld via een weefselbiopsie, meestal genomen tijdens een kijkoperatie. Beeldvormend onderzoek zoals een uitgebreide echo of MRI kan sterke aanwijzingen geven, maar de stap naar een operatie wordt vaak lang uitgesteld. Vrouwen krijgen intussen te horen dat menstruatiepijn er "nu eenmaal bij hoort", terwijl pijn die je dagelijks functioneren beperkt dat volgens gynaecologen juist nooit zou moeten zijn.

Het past in een breder patroon dat medisch onderzoek lange tijd vooral op het mannenlichaam is gebaseerd, waardoor klachten die specifiek bij vrouwen spelen minder snel worden herkend. Benieuwd hoe diep die kennisachterstand zit? Wij schreven er eerder over in dit artikel over de kennisachterstand rond het vrouwenlichaam.

Wat er nu concreet verandert

De beroepsvereniging van gynaecologen, de NVOG, lanceerde de Endometriose Wijzer: een hulpmiddel voor huisartsen en gynaecologen om sneller de juiste zorgroute te kiezen. De ambitie is stevig, het diagnosetraject terugbrengen van gemiddeld zeven jaar naar één jaar.

Die inzet staat niet op zichzelf. Sinds vorig jaar loopt de Nationale Werkagenda Vrouwengezondheid, een overheidsinitiatief dat zorg beter wil laten aansluiten bij wat vrouwen daadwerkelijk nodig hebben, met endometriose en de overgang als expliciete aandachtspunten. Toch klinkt er ook kritiek, gynaecologen die aan de basis stonden van de strategie zeggen dat de vaart eruit is en dat concrete resultaten uitblijven. Voor vrouwen die nu met klachten rondlopen, voelt dat als een systeem dat langzaam verandert terwijl zij nog steeds wachten. Eerder schreven we al over die frustratie in ons artikel over nieuwe regels voor vrouwengezondheid.

Wat je zelf kunt doen als je niet wordt gehoord

Wachten tot het systeem is bijgesteld is geen optie als je nu al jaren pijn hebt. Een paar dingen die volgens gynaecologen wel verschil maken:

  • Houd een pijndagboek bij, met wanneer de pijn optreedt, hoe heftig die is en wat je ervan weerhoudt te doen. Concrete cijfers overtuigen een arts sneller dan "het doet best wel pijn".
  • Vraag expliciet om doorverwijzing naar een gespecialiseerd endometriosecentrum als de pijn je dagelijks leven beperkt. Nederland heeft inmiddels meerdere erkende centra, onder meer in Arnhem, Amsterdam en Nijmegen.
  • Ga terug als je klachten aanhouden, ook als een eerder consult niets opleverde. Uit het onderzoek blijkt juist dat vrouwen die volhouden uiteindelijk wel de juiste diagnose krijgen.
  • Zoek een tweede mening als je gevoel zegt dat er meer aan de hand is dan "gewoon menstruatiepijn". Dat is geen wantrouwen richting je arts, het is een normaal onderdeel van goede zorg.

Belangrijk om te onthouden, menstruatiepijn die je dwingt om lessen, werk of afspraken af te zeggen, is geen zwakte. Het is een signaal dat onderzoek verdient.

Dit is wat je morgen anders doet

Als er iets uit dit onderzoek blijkt, is het dat vrouwen zelf vaak degenen zijn die het verschil maken in hun eigen traject. Niet omdat het systeem nog niet klaar is, maar omdat volhouden en concreet zijn over je klachten de doorslag geeft. Schrijf vanaf vandaag bij wanneer de pijn komt en hoe erg die is, en neem dat dagboek mee naar je volgende afspraak. Het klinkt klein, maar het is precies het bewijs waarmee artsen sneller naar de juiste zorg doorverwijzen.

P
Geschreven door Priya Sharma Food & health schrijver

Priya schrijft over food en gezondheid vanuit haar multiculturele achtergrond, waarbij de Indiase keuken van haar ouders en de Nederlandse nuchterheid van haar opvoeding in Den Haag samenkomen op het bord. Haar artikelen zitten vol met onverwachte combinaties die op papier niet zouden moeten werken maar in je mond een feestje zijn. Ze vindt dat eten niet alleen gezond maar ook lekker moet zijn, en weigert te schrijven over gerechten die ze zelf niet met plezier zou opeten. Haar keukenkastje bevat kruiden waarvan de meeste Nederlanders het bestaan niet kennen, en ze legt geduldig uit wat je ermee doet. Op haar vrije dagen experimenteert ze met fusionrecepten die haar oma zouden doen fronsen maar haar lezers doen watertanden.