Vijfentwintig jaar nadat Elle Woods in roze pak de collegebanken van Harvard veroverde, is ze terug. Niet als de zelfverzekerde advocate die we kennen uit de film uit 2001, maar als zestienjarige scholier die net verhuisd is van zonnig Los Angeles naar het regenachtige Seattle. De serie Elle ging op 1 juli in zijn geheel live op Prime Video, en de reacties lopen zo ver uiteen dat je bijna denkt dat critici twee verschillende series hebben gekeken.
Wat opvalt: dit is geen prequel die nieuw terrein verkent. De acht afleveringen volgen bijna letterlijk hetzelfde pad als de originele film, maar dan verplaatst naar 1995. Elle moet zich staande houden op een nieuwe school, ontdekt dat uiterlijk en intelligentie geen tegenpolen zijn, en botst met een wereld die haar onderschat. Klinkt bekend, en dat is precies waar de meningen over uiteenlopen.
De ene helft van de critici is verkocht
Techradar noemt het "de beste lichtvoetige comedy van het jaar" en een liefdesverklaring aan negentiger- en nulletjesfilms. Andere recensenten prijzen vooral hoofdrolspeelster Lexi Minetree, die de jonge versie van Elle Woods speelt. Ze wordt omschreven als griezelig goed in het overnemen van Reese Witherspoons tics en tempo, tot en met de manier waarop ze een zin afmaakt met een knipoog.
Dat is geen kleine opgave. Witherspoons vertolking uit 2001 is inmiddels een van de meest geciteerde comedyrollen van haar generatie, en Minetree moet die persoonlijkheid overtuigend laten groeien vanuit een onzekere tiener. Volgens Refinery29 lukt dat verrassend goed, al blijft de serie dichter bij een remake dan bij een echt nieuw verhaal.
De andere helft ziet vooral een herhaling van zetten
Op Rotten Tomatoes staat de kritiekscore rond de 57 procent, en dat is geen toeval. Variety noemt de serie "goed uitgevoerd, maar grotendeels een herkauwing" van het origineel. Andere recensenten zijn harder: de plot zou zich te traag ontvouwen voor acht afleveringen en had als speelfilm van twee uur waarschijnlijk beter gewerkt. Waar de film uit 2001 fris, snel en verrassend aanvoelde, komt de serie er bij sommigen juist traag en voorspelbaar vanaf.
Het probleem zit hem vooral in de structuur. Elle Woods maakt in de serie bijna dezelfde ontwikkeling door als in de film, alleen dan uitgesmeerd over acht uur in plaats van anderhalf. Voor kijkers die de film uit hun hoofd kennen, voelt elke plotwending aan als een herhaling met een net iets ander decor.
Waarom het toch de moeite waard is om te kijken
Ondanks de verdeeldheid is er één ding waar bijna iedereen het over eens is: de sfeer klopt. Showrunner Caroline Dries verplaatste het verhaal bewust naar het grunge-tijdperk van Seattle, compleet met flanellen overhemden, cassettebandjes en een radiocultuur die haaks staat op Elle's roze wereld. Dat contrast tussen Elle's optimisme en de grauwe, regenachtige omgeving levert precies de spanning op die de serie nodig heeft.
Reese Witherspoon is uitvoerend producent via haar productiehuis Hello Sunshine, en dat merk je aan de manier waarop het personage wordt neergezet. Elle wordt nooit weggezet als dom of oppervlakkig, ook niet als tiener. De serie behandelt haar interesse in mode en roze net zo serieus als haar schoolprestaties, wat precies de kern was die de originele film destijds zo geliefd maakte.
Wat dit betekent voor jou als kijker
Ben je fan van het origineel en kijk je vooral voor de nostalgie? Dan is Elle waarschijnlijk een fijne avond bingen, ook al weet je bij elke aflevering al ongeveer wat er gaat gebeuren. Verwacht je een gedurfde herinterpretatie die nieuw licht werpt op het personage, dan val je mogelijk tegen. De serie is al vernieuwd voor een tweede seizoen, dus wat je ook van seizoen één vindt, het verhaal van de tienerjaren van Elle Woods is nog niet klaar.
Heb je meer met romantische comedy dan met een teruggekeerd personage uit de jaren negentig? Lees dan ook ons artikel over Office Romance, de nieuwe romcom van Jennifer Lopez. En wie liever kijkt naar een serie die juist wél lastig los te laten is ondanks een rommelig laatste seizoen, vindt in onze recensie van Euphoria seizoen 3 genoeg stof tot nadenken. Voor wie meer wil weten over de andere kant van het spectrum, rustige en troostrijke verhalen, is Remarkably Bright Creatures een goede volgende stop.
